Nagranie nr 1 — Odprawa wywiadowcza: Lubin Energy i schemat korupcyjny
Wewnętrzna odprawa Operacji „Lizbona” — spółka Lubin Energy, schemat korupcyjny z udziałem prezydenta Lubina i naczelnika wydziału oświaty.
Nagranie nie było edytowane. Metadane pliku pozostawiono w oryginalnej formie.
Kontekst nagrania
Nagranie pochodzi z 2022 roku i utrwala przebieg wewnętrznej odprawy realizowanej w ramach nieformalnej operacji wywiadowczej określanej kryptonimem „Lizbona”, prowadzonej bez nadzoru prokuratury i sądu przez funkcjonariuszy wrocławskiej delegatury Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego. W rozmowie uczestniczą: Filip Czaja — formalny prezes spółki BBC (Biuro Bezpieczeństwa Cybernetycznego), powołanej w Lubinie na potrzeby operacji; Łukasz Bugajski — wieloletni współpracownik prowadzącego operację funkcjonariusza ABW; oraz Marcin Pilip — kapitan wrocławskiej delegatury ABW, bezpośredni inicjator i koordynator działań terenowych.
Spółka Lubin Energy i schemat korupcyjny
Tematem rozmowy jest spółka Lubin Energy Sp. z o.o. — podmiot zarejestrowany pod adresem ul. Przemysłowa 34 w Płocku, którego władze stanowili Artur Motylewski (kandydat z listy Kukiz'15) oraz Robert Saran. Według uczestników odprawy firma ta trafiła do Lubina w okolicznościach wskazujących na korupcyjny charakter transakcji. Uczestnicy omawiają schemat, w którym firma zewnętrzna, pozbawiona jakiegokolwiek doświadczenia branżowego, miała uzyskać na uprzywilejowanych warunkach dotację publiczną i grunt pod działalność w zamian za korzyść majątkową w wysokości dwóch milionów złotych — środki, które według rozmówców miały się zwrócić w ciągu miesiąca.
Beneficjenci układu
W nagraniu wprost wskazani zostają beneficjenci i inicjatorzy lokalnego układu: Robert Raczyński, prezydent Lubina, oraz Andrzej Pudełko, naczelnik Wydziału Oświaty w lubińskim magistracie. Uczestnicy omawiają również donos złożony trzy miesiące wcześniej z Płocka do Prokuratury Okręgowej w Legnicy, wskazując, że sprawę przejęła żona Pudełki — powiązana z Krajową Administracją Skarbową — co sugeruje instrumentalne wykorzystanie instytucji państwowych do ochrony interesów uczestników układu.